Insanın kendini rahatlatması metodu olarak; "her şeyin bir sebebi var" inancı... Bu sabahların bir sebebi var, bu acıların bir sebebi var, bu aşkların bir sebebi var, bu yaşamın bir sebebi var, bu yoksulluğun bir sebebi var, doğmanın, var olmanın bir sebebi var! Gerçekten? Var mı?
Peki ya üç kere yazıp, beş kere silmenin ne anlamı, sebebi var? Yazamamak mı sebep? Beğenmemek mi? Anlatmak istediğimiz şeyleri cümlelere bindirememek mi? Yoksa içimizdekileri bir kağıda ya da uzay boşluğuna aktardığımızda onlardan korkmak mı?
Merhaba, benim bir sırrım var; şu ki -cırrrrt-bu cümlenin üstüne bir çizik-
Merhaba, benim bir derdim var; şu ki -cırrrrt-bu cümlenin üstüne bir çizik-
Merhaba, benim bir bir acım var; şu ki -cırrrrt-bu cümlenin üstüne bir çizik-
Merhaba, benim yaşadığım şeyler var; giden zamanlarım, yitilen dostluklarım, kaybolan insanlarım, yeşermeden çürüyen umutlarım, hissedemediğim duygularım, yaşamadan biten bir ömrüm var -cırrrrt- bütün bunların da üstüne bir çizik-

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder